Միսաք Մեծարենց Պատառիկներ

1. Ո՞վ, արդյոք ո՞վ, Պիտի տանի սրտես հեռու Վայելքն աղու Գրգանքներու Որոնց հոգիս հափրանքն ունի։

Ու թող նըշուլե բաղձիկ հոգվույս մեջ Ճառագայթը նախածին, Վաղորդայններու քրքում արեւին...

Կյանքի թարմ կաթը ծծելու Հեշտին այգուն ստինքներուն քաղցրածոր... ...Հրապարակներուն վրա ամբոխը հա՜ց, հա՜ց կ՚ աղաղակե... . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Լուսինը խեղդամահ աչքն էր հայրենիքիս...