Մեծարենցի բանաստեղծություններ մենության մասին
Մեծարենցի քնարերգությունը բնության ու սիրո լուսավոր, ջինջ երգ է՝ գրված արևմտահայերենի մեղեդային շնչով։ Նրա տաղերում գյուղական բնաշխարհի պատկերները միահյուսվում են քնքուշ երազանքի ու մարդկային ջերմության կարոտի հետ. «մենություն» թեմայով կայքում զետեղված է հեղինակի 11 բանաստեղծություն։
Գործերն ընդգրկում են 1902–1903 թվականների ստեղծագործություններ։
Հարակից թեմաներից են՝ տխուր, բնություն, մահ, կարոտ, երազ և աշուն։
Համո Սահյան «Մենակությունս…»
Մենակությունս…
Մենակ մնալու
Ժամանակ չունի,
Հագար կապերով
Մենակ մնալու
Ժամանակ չունի,
Հագար կապերով
մենությունժամանակ
«Մենակությունս…» Համո Սահյան → 
Բանաստեղծություններ չեն գտնվել