Հովհաննես Թումանյան Ո՜վ անճառ մին, որ ամենին միացնում…

Ո՜վ անճառ մին, որ ամենին միացնում ես մի կյանքում, Ամեն կյանքում ու երակում անտես, անկեզ բորբոքում,- Ողջ ազատ են ու հարազատ՝ Էս աշխարհքում քեզանով, Ողջը քո մեջ՝ անմա՜հ, անվերջ՝ քեզ են երգում քո ձենով…