Միամիտներին
1890
Երանի է ձեզ, որ չեք հասկանում,
Թե մարդիկ ինչու ինչեր են անում,
Երանի ձեզ, որ մարդու չեք զրկում
Եվ ոչ ձեզ հասած հարվածն եք զգում.
Երանի ձեզ, որ ոչինչ չըգիտեք,
Որ հոգով անդորր, սրտով հանգիստ եք։
Ստեղծագործության մասին
Հովհաննես Թումանյանի «Միամիտներին» բանաստեղծությունը (1890) խոհի և իմաստության մասին։
Ստեղծագործությունը պարունակում է 6 տող։
Ժանր Բանաստեղծություն
Գրության թվական 1890 թ.
Ժողովածու —
Տողերի թիվ 6
Ձեզ կարող է դուր գալ
Աշոտ Գրաշի Իմ դարի օրհներգը
Բարի լույս բոլոր ժողովուրդներին
Եվ բարի գիշեր,
Բարի լույս նրանց բյուր որդիներին
Եվ բարի գիշեր։
Եվ բարի գիշեր,
Բարի լույս նրանց բյուր որդիներին
Եվ բարի գիշեր։
խաղաղությունմարդ +1
Ավետիք Իսահակյան 1917 «Ամեն անգամ, երբ նայում եմ…»
Ամեն անգամ, երբ նայում եմ
երեխայիս խաղերին,
Թե ինչ սիրով փարվել է նա
քարին, ջրին ու հողին, —
երեխայիս խաղերին,
Թե ինչ սիրով փարվել է նա
քարին, ջրին ու հողին, —
մանկականիմաստություն +3
Ավետիք Իսահակյան 1897 «Անհա՛յտ, անորո՛շ, անձև՛ տենչերով…»
Անհա՛յտ, անորո՛շ, անձև՛ տենչերով
Ձգտում է հոգիս հեռու՛, շատ հեռու՛.
Տխուր ու մռայլ, ինչպես մշուշ-ծով,
Խուլ հեծեծում է ափերի վրա,
Ձգտում է հոգիս հեռու՛, շատ հեռու՛.
Տխուր ու մռայլ, ինչպես մշուշ-ծով,
Խուլ հեծեծում է ափերի վրա,
երազտխուր +2
Ավետիք Իսահակյան 1895 «Անհուն երկնում աստղերն անշեջ…»
Անհուն երկնում աստղերն անշեջ,
Գիտե՛մ, շա՜տ են ինձ սիրում.
Վարդ-արշալույսն ամպերի մեջ
Ամենից շուտ ինձ է գըրկում.
Գիտե՛մ, շա՜տ են ինձ սիրում.
Վարդ-արշալույսն ամպերի մեջ
Ամենից շուտ ինձ է գըրկում.
սերխոհ +2