Խոստովանություն
1891
Քո աչքերում, որ փայլում է,
Հոգուս հուրն է մշտավառ,
Իսկ ժպիտդ, որ բացվում է,—
Սրտիս բերկրանքն անսպառ։
Երբ որ հանգչի հուրն աչքերիդ,
Եվ շըրթունքըդ կարկամի,
Կըմեռանի նաև գերիդ…
Եվ մեզ մի մահ կըտանի։
Ստեղծագործության մասին
Հովհաննես Թումանյանի «Խոստովանություն» բանաստեղծությունը (1891) մահվան մասին։
Ստեղծագործությունը պարունակում է 8 տող՝ բաժանված 2 քառատող տների։
Ժանր Բանաստեղծություն
Գրության թվական 1891 թ.
Ժողովածու —
Տողերի թիվ 8
Ձեզ կարող է դուր գալ
Աշոտ Գրաշի «Ես այսօր մեռա հին անտառում…»
…Ես այսօր մեռա հին անտառում,
Շուքերի ներքո կաղնենու հին,
Ինձ վրա լացին բարակ առուն
Եվ բարակ խոտը ցողն աչերին։
Շուքերի ներքո կաղնենու հին,
Ինձ վրա լացին բարակ առուն
Եվ բարակ խոտը ցողն աչերին։
մահբնություն +1
Ավետիք Իսահակյան 1904 «Ա՜խ, իմ սիրուս վառ գարունը թոշնեցավ…»
Ա՜խ, իմ սիրուս վառ գարունը թոշնեցավ,
Զառ վարդերս կոկոններում մընացին.
Դալար սրտիս սուրբ արցունքը քարացավ
Ու ծանրացավ սրտիս վրա դառնագին։
Զառ վարդերս կոկոններում մընացին.
Դալար սրտիս սուրբ արցունքը քարացավ
Ու ծանրացավ սրտիս վրա դառնագին։
սերգարուն +5
Ավետիք Իսահակյան 1897 «Ա՜խ, իմ սիրտըս, վա՜խ, իմ սիրտըս…»
Ա՜խ, իմ սիրտըս, վա՜խ, իմ սիրտըս
Օրուց-մանկուց հալավ-մաշավ…
Աշխարհ մտա, վարդ սիրեցի,
Անսեր վարդը սիրտըս ծակեց.
Օրուց-մանկուց հալավ-մաշավ…
Աշխարհ մտա, վարդ սիրեցի,
Անսեր վարդը սիրտըս ծակեց.
սերծաղիկ +4
Ավետիք Իսահակյան 1897 ««Ա՜խ, կանանչներ, դուք արևերես ելաք…»
«Ա՜խ, կանանչներ, դուք արևերես ելաք,
Յարաբ բալես ե՞րբ կելնի բանտեն…»
Կըռունկները շարա՜ն — շարա՜ն
«Կը՜ռռ, կը՜ռռ» կանչին ու եկան.
Յարաբ բալես ե՞րբ կելնի բանտեն…»
Կըռունկները շարա՜ն — շարա՜ն
«Կը՜ռռ, կը՜ռռ» կանչին ու եկան.
մահգարուն +1