Հովհաննես Թումանյան - Հրաժեշտ

Այստեղ ահա կըբաժանվենք Մնաս բարյավ, սիրելի. Այսպես ես չեմ ցավել երբեք Դառնությունով սիրտս լի։ Այստեղ ահա քեզ թողնում եմ Եվ չգիտեմ, ուր կերթաս. Կասկածներից ես դողում եմ… Թող պահպանե քեզ աստված։ Ա՛խ, առանց քեզ տխուր կյանքիս Օրը տարի կդառնա, Բայց, ուր լինիս, դարձյալ հոգիս Շուրջդ պիտի թրթռա։ Մնաս բարյավ, բայց միշտ հիշիր, Որ քեզ շատ եմ կարոտել, Եվ տեսության ժամի համար Չըմոռանաս աղոթել։