Էնքան շատ են ցավերն, ավերն…
1922
Էնքան շատ են ցավերն, ավերն իմ սըրտում,
Էնքան տըրտում կորան լավերն իմ սըրտում…
Չեմ էլ հիշում չար ու խավար էս ժամին՝
Ե՛րբ են փայլել ուրախ օրերն իմ սըրտում։
1922, Հուլիսի 12
Ստեղծագործության մասին
Հովհաննես Թումանյանի «Էնքան շատ են ցավերն, ավերն…» քառյակ բանաստեղծությունը (1922) տխրության և կյանքի մասին։
Ստեղծագործությունը պարունակում է 4 տող։
Ժանր Քառյակ
Գրության թվական 1922 թ.
Ժողովածու —
Տողերի թիվ 4
Ձեզ կարող է դուր գալ
Դանիել Վարուժան Մատյանն ահա…
Մատյանն ահա՝ զոր խոստացա… Երբ գըտնես
Հոն դարերու կյանքին Երազն, անհատակ,
Եվ Բագոսի քըրմուհիներ վարդերես
Որ կը պարեն բըլուրին վրա, լուսնին տակ,
Հոն դարերու կյանքին Երազն, անհատակ,
Եվ Բագոսի քըրմուհիներ վարդերես
Որ կը պարեն բըլուրին վրա, լուսնին տակ,
գիրքբանաստեղծ +2
Հովհաննես Հովհաննիսյան · 1897 «Գարնան կարկաչուն վտակի ափին»
Գարնան կարկաչուն վտակի ափին
Մոլորվա՜ծ մտքով ես նստած էի
Եվ նայում էի պղտոր ջրերին,
Պես-պես ցավերով տանջված սիրտըս լի։
Մոլորվա՜ծ մտքով ես նստած էի
Եվ նայում էի պղտոր ջրերին,
Պես-պես ցավերով տանջված սիրտըս լի։
գարունվիշտ +1
Հովհաննես Հովհաննիսյան 1886 «Տըխուր երգիչը քնարը ձեռին»
Տըխուր երգիչը քնարը ձեռին
Ողբում էր անբախտ յուր ճակատագիր,
Քնքուշ ձայները խորտակված սրտին
Չունեին տալու մի խոսք կարեկիր։
Ողբում էր անբախտ յուր ճակատագիր,
Քնքուշ ձայները խորտակված սրտին
Չունեին տալու մի խոսք կարեկիր։
երգտխուր +1
Հովհաննես Հովհաննիսյան 1884 «Որպես հաղթանդամ մի ծերուկ հսկա»
Որպես հաղթանդամ մի ծերուկ հսկա,
Կախված է ժայռը ջրերի վրա.
Ալիքը կայտառ գնում են գալիս
Եվ ժայռին սիրո համբույր են տալիս։
Կախված է ժայռը ջրերի վրա.
Ալիքը կայտառ գնում են գալիս
Եվ ժայռին սիրո համբույր են տալիս։
բնությունգարուն +1