Անցնել բովանդակությանը

Ուզում եմ գրել

Մայրիկ, տուր թուղթ ու գրիչ, Ուզում եմ գրել քիչ-քիչ։ — Ապրե՛ս, ի՜մ խելոք Արեն, Մեծացել ես դու արդեն։ Դե մոտ նստիր սեղանին, Նայիր սիրուն տողերին, Սրանք կեռ, մի քիչ սուր՝ Կարթիկներն են պուճուր։ Գրիր ճիշտ սրանց նման, Ի՜մ խելացի, աննմա՜ն։ Գրիչը տարավ ձախ ու աջ, Տեղից վեր թռավ քիչ անց, — Վա՜յ ինչ դժվար է,— գոռաց, Մայրիկ, ես շա՜տ եմ քաղցած։ Մի քիչ էլ գնամ պարտեզ, Լավ չեմ մեծացել դեռ ես, Իսկ որ չստացվեց այսօր՝ Այս գրի՛չն է մեղավոր։

Ստեղծագործության մասին

Գոհար Ապիտոնյանի «Ուզում եմ գրել» բանաստեղծությունը դպրոցի և մանկականի մասին։

Փոքրիկ տեսարան՝ երեխան թուղթ ու գրիչ է ուզում, մայրը սովորեցնում է առաջին կարթիկները։ Համբերությունը երկար չի տևում. մի քանի տող անց նա արդեն քաղցած է, պարտեզ է ուզում, և մեղավորը, բնականաբար, գրիչն է։

Ստեղծագործությունը պարունակում է 18 տող։

Ժանր Բանաստեղծություն
Գրության թվական
Ժողովածու
Տողերի թիվ 18