Անցնել բովանդակությանը

Վարուժանի բանաստեղծություններ բնության մասին

Արևմտահայ բանաստեղծ Վարուժանը հզոր ու շքեղ պատկերներով երգել է իր ցեղի ցավն ու փառքը, հեթանոսական գեղեցկությունն ու ուժը, հայ գյուղի աշխատանքն ու հացը։ Նրա խոսքը միաժամանակ վեհ է ու երկրային՝ արյան, արտի ու արևի պոեզիա։ «բնություն» թեմայով կայքում զետեղված է հեղինակի 10 բանաստեղծություն։

Բանաստեղծություններ, որոնք նվիրված են բնության գեղեցկությանը, բույսերին, կենդանիներին և բնական երևույթներին:

Գործերը թվագրվում են 1904 թվականով։

Հարակից թեմաներից են՝ գարուն, հող, մահ, եզ, հաց և մանկություն։

Ցուցադրվում է 0–0 0-ից

Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1957

Ապրել

       Ապրե՜լ, ապրե՜լ, այնպե՛ս ապրել,
Որ սուրբ հողըդ երբեք չզգա քո ավելորդ ծանրությունը։
Ապրե՜լ, ապրե՜լ, այնպե՛ս ապրել,
Որ դու ինքդ էլ երբեք չզգաս քո սեփական մանրությունը։
բնությունդժգոհ +5
Պարույր Սևակ Ապրել Պարույր Սևակ · 1957 բնությունդժգոհ +5