Անցնել բովանդակությանը

Վարուժանի բանաստեղծություններ բնության մասին

Արևմտահայ բանաստեղծ Վարուժանը հզոր ու շքեղ պատկերներով երգել է իր ցեղի ցավն ու փառքը, հեթանոսական գեղեցկությունն ու ուժը, հայ գյուղի աշխատանքն ու հացը։ Նրա խոսքը միաժամանակ վեհ է ու երկրային՝ արյան, արտի ու արևի պոեզիա։ «բնություն» թեմայով կայքում զետեղված է հեղինակի 10 բանաստեղծություն։

Բանաստեղծություններ, որոնք նվիրված են բնության գեղեցկությանը, բույսերին, կենդանիներին և բնական երևույթներին:

Գործերը թվագրվում են 1904 թվականով։

Հարակից թեմաներից են՝ գարուն, հող, մահ, եզ, հաց և մանկություն։

Ցուցադրվում է 1–10 10-ից

Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան

Խեղդված միջատը

Գարնան բույրերեն արբշիռ ինկար դուն
Աչքիս մեջ՝ որ քեզ ծով մ'եղավ անհուն։
Ափունքի մ'հույսով ի զուր լըլկեցիր
Թևերդ այդ մըռայլ ալիքներուն վրա՝
բնությունմիջատ +2
Դանիել Վարուժան Խեղդված միջատը Դանիել Վարուժան բնությունմիջատ +2