Պարույր Սևակ Դիմանկարի առջև

Քո կյանքը ապարդյուն անցավ․— Անօգո՛ւտ, իզո՜ւր տեղ կորար, Ինչպես որ բաց ծովի վրա Տեղացող անձրևը վարար. Շահեցիր լոկ ծաղր ու ծանակ՝ Միայնակ ցուցարարի պես. Ո՛չ հասար, ո՛չ էլ ետ դարձար՝ Անհասցե փակ ծրարի պես…