Անհասցե բացիկ
«Գիրք մնացորդաց» ժողովածու · 1955
Թաց փայտի պես՝
Ո՛չ վառվում են,
Ո՛չ էլ հանգչում,
Այլ լոկ մխո՜ւմ։
Ճահճուտի պես՝
Միանգամից չեն չորանում,
Չեն էլ բխում։
Բաց դռներ են անվերջ բախում,
Թխված կուտը նորից թխում։
Շաքարի տեղ շիբ են ծախում,
Ի՜նչ է՝ շիբն էլ սպիտակ է։
Կարծում են, թե կարևորը
Ապրա՜նքը չէ,
Այլ… պիտա՛կը…
Մոսկվա, 17.IV.1955թ.
