Պարույր Սևակ - Ամենավայրի սպանությունը

«Գիրք մնացորդաց» ժողովածու · 1959

Եվ ա՛յն հասկացա —           Խինդով ու ցավով — Որ անհնար է բուրմունքն սպանել, Հա՛, անհնար է բուրմունքն սպանել՝ Առանց դիմելու նրա ազգական Գարշահոտության չար օգնությանը։ —Ամենավայրի՛ սպանությունը, Որ չեն հորինել սուլթաններն անգամ։

[1959թ.]

Թեմաներ
Խոհի մասին Սևակը խոհի մասին Փիլիսոփայության մասին Սևակը փիլիսոփայության մասին Կարճ բանաստեղծություններ

Ստեղծագործության մասին

Պարույր Սևակի «Ամենավայրի սպանությունը» բանաստեղծությունը (1959, «Գիրք մնացորդաց» ժողովածուից) խոհի և փիլիսոփայության մասին։

Ստեղծագործությունը պարունակում է 8 տող՝ 6-2 տողանոց տներով։

Ժանր Բանաստեղծություն
Գրության թվական 1959 թ.
Ժողովածու Գիրք մնացորդաց
Տողերի թիվ 8

Ձեզ կարող է դուր գալ

Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան 1935

«Ա՜խ, երանի չըծնվեի…»

Ա՜խ, երանի չըծնվեի,
Չըլսեի
Հովիվների երգերը ջինջ
Եվ մայրական խոսքերը սուրբ։
կյանքմահ +2
Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան 1940

«Ամառվա կապույտ, անդորր գիշերին…»

Ամառվա կապույտ, անդորր գիշերին,
Ժայռի կատարին նստել եմ մենակ՝
Հայացքըս հառած նիրհ մտած ծովին։
Լո՜ւռ է ամեն ինչ և ամենուրեք.
բնությունգիշեր +2
Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան Քառյակ · 1947

«Ամեն ինչ ունայն, երազ անցավոր…»

Ամեն ինչ ունայն, երազ անցավոր,
Աստղ էլ որ լինիս՝ պիտ, հանգչիս մի օր։
Ոչինչ է մարդը՝ փոշի փոշու մեջ,
Իր ցավը, սակայն, տիեզերքից մեծ։
փիլիսոփայությունվիշտ +2
Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան 1897

«Անհա՛յտ, անորո՛շ, անձև՛ տենչերով…»

Անհա՛յտ, անորո՛շ, անձև՛ տենչերով
Ձգտում է հոգիս հեռու՛, շատ հեռու՛.
Տխուր ու մռայլ, ինչպես մշուշ-ծով,
Խուլ հեծեծում է ափերի վրա,
երազտխուր +2