Անցնել բովանդակությանը

Սևակի բանաստեղծություններ արևի մասին

Սևակի պոեզիան մտածող մարդու կրքոտ, խոստովանական խոսքն է սիրո, ազգային ճակատագրի ու մարդ մնալու մասին, որը համարձակորեն ջարդում էր իր ժամանակի կաղապարները։ «արև» թեմայով կայքում զետեղված է հեղինակի 5 բանաստեղծություն։

Արևի, լույսի ու ջերմության մասին պոեզիա:

Դրանց թվում՝ 4 սոնետ։ Գործերն ընդգրկում են 1948–1959 թվականների ստեղծագործություններ։

Հարակից թեմաներից են՝ բնություն, կյանք, մառախուղ, անձրև, պոեզիա և ուժ։

Ցուցադրվում է 1–5 5-ից

Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ Սոնետ · 1948

«Միջօրեի արևն է բացել վարսերն իր արձակ…»

Միջօրեի արևն է բացել վարսերն իր արձակ,
Ու գըգվում է, փարվում ինձ իր ոսկեգույն վարսերով,
Հոգիս լցնում զմայլանքով, սիրտս — պայծառ, վառ սիրով…
Ու փոթորկում է իմ հոգին ու սավառնում թևարձակ։
բնությունարև +2
Պարույր Սևակ «Միջօրեի արևն է բացել վարսերն իր արձակ…» Պարույր Սևակ · 1948 բնությունարև +2