Անցնել բովանդակությանը

Մեծարենցի բանաստեղծություններ ծովի մասին

Մեծարենցի քնարերգությունը բնության ու սիրո լուսավոր, ջինջ երգ է՝ գրված արևմտահայերենի մեղեդային շնչով։ Նրա տաղերում գյուղական բնաշխարհի պատկերները միահյուսվում են քնքուշ երազանքի ու մարդկային ջերմության կարոտի հետ. «ծով» թեմայով կայքում զետեղված է հեղինակի 4 բանաստեղծություն։

Ծովի, ջրի ու անհունության մասին պոեզիա։

Գործերը թվագրվում են 1903 թվականով։

Հարակից թեմաներից են՝ երազ, աշուն, մենություն, գիշեր, հիշողություն և սեր։

Ցուցադրվում է 1–4 4-ից

Միսաք Մեծարենց Միսաք Մեծարենց 1903

Աշնան ծով

Տառապագին աշնան հզոր ծովը լըքուն,
Երազողն է, միշտ այլայլած, ու միշտ դաժան.
Իր տենդահար ալքերուն մեջ կա վիշտ մ՚անհուն,
Զոր ալիքներ մերթ հուզումով դուրս կը պոռթկան։
ծովաշուն +1
Միսաք Մեծարենց Աշնան ծով Միսաք Մեծարենց · 1903 ծովաշուն +1