Անցնել բովանդակությանը

Մեծարենցի բանաստեղծություններ կարոտի մասին

Մեծարենցի քնարերգությունը բնության ու սիրո լուսավոր, ջինջ երգ է՝ գրված արևմտահայերենի մեղեդային շնչով։ Նրա տաղերում գյուղական բնաշխարհի պատկերները միահյուսվում են քնքուշ երազանքի ու մարդկային ջերմության կարոտի հետ. «կարոտ» թեմայով կայքում զետեղված է հեղինակի 13 բանաստեղծություն։

Կարոտի, պանդխտության ու հայրենի հողի կարոտի մասին պոեզիա։

Հարակից թեմաներից են՝ երազ, սեր, մենություն, բնություն, գիշեր և տխուր։

Ցուցադրվում է 0–0 0-ից

Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1917

Հեռացումի խոսքեր

Իմ աչքերի մեջ այնքա՜ն կրակներ եմ մարել ես
Եվ հոգուս մեջ, հուսահատ, այնքան աստղեր եմ մարել։
Կյանքս, որ հուշ է դարձել, հեռանալիս չանիծես.
Կյանքս կանցնի, կմարի — բայց երգս կա, կապրի դեռ։
կարոտտխուր +2
Եղիշե Չարենց Հեռացումի խոսքեր Եղիշե Չարենց · 1917 կարոտտխուր +2