Բերանն արնոտ Մարդակերը էն անբան
1918
Բերանն արնոտ Մարդակերը էն անբան
Հազար դարում հազիվ դառավ Մարդասպան.
Ձեռքերն արնոտ գընում է նա դեռ կամկար,
Ու հեռու է մինչև Մարդը իր ճամփան։
1918, Նոյեմբեր
Ստեղծագործության մասին
Հովհաննես Թումանյանի «Բերանն արնոտ Մարդակերը էն անբան» քառյակ բանաստեղծությունը (1918) մահվան և ազատության մասին։
Ստեղծագործությունը պարունակում է 4 տող։
Ժանր Քառյակ
Գրության թվական 1918 թ.
Ժողովածու —
Տողերի թիվ 4
Ձեզ կարող է դուր գալ
Աշոտ Գրաշի «Ես այսօր մեռա հին անտառում…»
…Ես այսօր մեռա հին անտառում,
Շուքերի ներքո կաղնենու հին,
Ինձ վրա լացին բարակ առուն
Եվ բարակ խոտը ցողն աչերին։
Շուքերի ներքո կաղնենու հին,
Ինձ վրա լացին բարակ առուն
Եվ բարակ խոտը ցողն աչերին։
մահբնություն +1
Ավետիք Իսահակյան · 1911 Աբու-Լալա Մահարի
Աբու-Լալա Մահարին,
Հռչակավոր բանաստեղծը Բաղդադի,
Տասնյակ տարիներ ապրեց
Խալիֆաների հոյակապ քաղաքում,
Հռչակավոր բանաստեղծը Բաղդադի,
Տասնյակ տարիներ ապրեց
Խալիֆաների հոյակապ քաղաքում,
միայնությունտխուր +4
Ավետիք Իսահակյան 1904 «Ա՜խ, իմ սիրուս վառ գարունը թոշնեցավ…»
Ա՜խ, իմ սիրուս վառ գարունը թոշնեցավ,
Զառ վարդերս կոկոններում մընացին.
Դալար սրտիս սուրբ արցունքը քարացավ
Ու ծանրացավ սրտիս վրա դառնագին։
Զառ վարդերս կոկոններում մընացին.
Դալար սրտիս սուրբ արցունքը քարացավ
Ու ծանրացավ սրտիս վրա դառնագին։
սերգարուն +5
Ավետիք Իսահակյան 1897 «Ա՜խ, իմ սիրտըս, վա՜խ, իմ սիրտըս…»
Ա՜խ, իմ սիրտըս, վա՜խ, իմ սիրտըս
Օրուց-մանկուց հալավ-մաշավ…
Աշխարհ մտա, վարդ սիրեցի,
Անսեր վարդը սիրտըս ծակեց.
Օրուց-մանկուց հալավ-մաշավ…
Աշխարհ մտա, վարդ սիրեցի,
Անսեր վարդը սիրտըս ծակեց.
սերծաղիկ +4