Երգ
Լուսնակն ելավ ամպն ի վեր,
Գիշերն ամպշող, ի՜նչ անուշ.
Հովը եկավ տարուբեր,
Շնկշնկում է ի՜նչ անուշ։
Շվին հեռու հառաչեց,
Գանգատ արավ՝ ի՜նչ անուշ.
Հովը ծամերդ ինձ բերեց
Քչփչալով՝ ի՜նչ անուշ։
Ստեղծագործության մասին
Դերենիկ Դեմիրճյանի «Երգ» բանաստեղծությունը գիշերվա և սիրո մասին։
Ութատող գիշերային երգ՝ կառուցված մեկ կրկնվող բառակապակցության վրա. ամեն երկրորդ տող փակվում է «ի՜նչ անուշ»-ով։ Լուսինը, հովն ու հեռվից հառաչող շվին իրար են հանձնում նույն զգացումը, մինչև վերջին տողում հովը սիրելիի ծամերի հոտն է բերում՝ ամբողջ բնանկարը դարձնելով սիրո ակնարկ։
Ստեղծագործությունը պարունակում է 8 տող։
Ժանր Բանաստեղծություն
Գրության թվական —
Ժողովածու —
Տողերի թիվ 8
Ձեզ կարող է դուր գալ
Աշոտ Գրաշի Բարի արագիլ
Ես ոչ անտուն եմ, ոչ էլ տարագիր,
Ունեմ հանգրվան,
Ունեմ օթևան,
Ազատ Հայրենիք, երջանիկ երկիր։
Ունեմ հանգրվան,
Ունեմ օթևան,
Ազատ Հայրենիք, երջանիկ երկիր։
հայրենիքգարուն +2
Աշոտ Գրաշի Գարուն Երևան
Գարո՛ւն Երևան, սիրո՛ւն Երևան,
Վարդեր ես ճամփիս փռում, Երևա՛ն,
Ուր էլ գնամ, ուր էլ մնամ
Քեզ եմ հավիտյան սիրում, Երևա՛ն։
Վարդեր ես ճամփիս փռում, Երևա՛ն,
Ուր էլ գնամ, ուր էլ մնամ
Քեզ եմ հավիտյան սիրում, Երևա՛ն։
Երևանհայրենիք +2
Աշոտ Գրաշի Սիրո մեղեդի
Հայուհի գեղեցիկ,
Այս բարդու շվաքում,
Իմ հոգին գերեցին
Աչքերդ երկնագույն։
Այս բարդու շվաքում,
Իմ հոգին գերեցին
Աչքերդ երկնագույն։
սերկարոտ +1
Աշոտ Գրաշի «Ես այսօր մեռա հին անտառում…»
…Ես այսօր մեռա հին անտառում,
Շուքերի ներքո կաղնենու հին,
Ինձ վրա լացին բարակ առուն
Եվ բարակ խոտը ցողն աչերին։
Շուքերի ներքո կաղնենու հին,
Ինձ վրա լացին բարակ առուն
Եվ բարակ խոտը ցողն աչերին։
մահբնություն +1