Վարուժանի բանաստեղծություններ հողի մասին

Արևմտահայ բանաստեղծ Վարուժանը հզոր ու շքեղ պատկերներով երգել է իր ցեղի ցավն ու փառքը, հեթանոսական գեղեցկությունն ու ուժը, հայ գյուղի աշխատանքն ու հացը։ Նրա խոսքը միաժամանակ վեհ է ու երկրային՝ արյան, արտի ու արևի պոեզիա։ «հող» թեմայով կայքում զետեղված է հեղինակի 16 բանաստեղծություն։

Դրանց թվում՝ 1 սոնետ։

Հարակից թեմաներից են՝ աշխատանք, հաց, գարուն, բնություն, եզ և ցան։

▼
▼

Ցուցադրվում է 0–0 0-ից

Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան

Կարմիր հողը

Գրասեղանիս վրայ, սա
Սկաւառակին մէջ կայ բուռ մ՚հող, բերուած հոն
Հայրենիքի դաշտերէն։
Նուէր է ան. — Զայն ինձ ձօնողը կարծեց
հողհայրենիք +1
Դանիել Վարուժան Կարմիր հողը Դանիել Վարուժան հողհայրենիք +1 →
Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան

Մարագներ

Առվույտի՛ մարագ, լեցուն բույրերով
Խունկի, հաշիշի.
Երբ դուռըդ բանամ՝ ցուլերը բոլոր
Ճակատով լայնշի
հողաշխատանք
Դանիել Վարուժան Մարագներ Դանիել Վարուժան հողաշխատանք →
Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան

Սայլերը

Գյուղին ճամփայեն սայլերը կերթան
Հունձքով բեռնաբարձ։
Մայրամուտի մեջ շարժուն բուրգեր են՝
Ճաճանչներ հագած։
հողաշխատանք
Դանիել Վարուժան Սայլերը Դանիել Վարուժան հողաշխատանք →
Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան

Հասուն արտ

Արտըս ոսկո՜ւն է…
Նըման բոցերու
Ցորենն է բըռնկեր՝
Առանց այրելու։
հողհունձք +1
Դանիել Վարուժան Հասուն արտ Դանիել Վարուժան հողհունձք +1 →
Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան

Անդապահը

— «Եհե՜. եհե՜. արտերուն մեջ մարդ մարդաձայն չը մըտնե՜»։
Հովեուն հետ սարեն եկող անդապահին աղաղակն է։
Ուսընդանութ պարկը կախած և մասրենի ցուպ մը ձեռքին՝
Ցորյաններու զըմրուխտին մեջ կը թափառի ան առանձին։
հողաշխատանք
Դանիել Վարուժան Անդապահը Դանիել Վարուժան հողաշխատանք →
Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան

Ցորյանի ծովեր

Հովե՜ր կ'ացնին.
Ա՛յնքան կ'հորդի, կը կատղի դաշտը հուռթի՝
Որ պիտի հոն արածող ուլը խեղդի։
Գոգին մեջեն ալետատան հովիտին
հողբնություն +1
Դանիել Վարուժան Ցորյանի ծովեր Դանիել Վարուժան հողբնություն +1 →
Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան

Տափան

Տափա՛ն, տափնե, կոշտերն հարթե,
Թաղե ցաներն հողին մեջ.
Ցորենն՝ ոսկի, սերմն հակինթ է՝
Երբ միանա հողին գեջ։
հողաշխատանք
Դանիել Վարուժան Տափան Դանիել Վարուժան հողաշխատանք →
Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան

Հերկեր

Հո՜, հռո՛ հռո՛ հռո՛. Հողին տակ հըռընդյունն է արորին
Լուրթ մշուշին մեջ առտվան, կողին վրա բըլուրին
Կ՚երթան եզները հուժկու՝ զանգակներով դաշնավոր,
Ու մսուրին վերջին հարդը կ'որոճան գլխիկոր։
հողաշխատանք +1
Դանիել Վարուժան Հերկեր Դանիել Վարուժան հողաշխատանք +1 →
Հովհաննես Հովհաննիսյան Հովհաննես Հովհաննիսյան

Հատիկ

Լույսը բացվում է. շուտ արտը գընամ.
Պատռեմ սուր խոփով ես կուրծքը հողի.
Իմ սիրո՛ւն հատիկ, քեզ նորան պահ տամ
Մինչև օրերը ամռան արևի։
աշխատանքհող +1
Հովհաննես Հովհաննիսյան Հատիկ Հովհաննես Հովհաննիսյան աշխատանքհող +1 →
Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան

Ամբարներ

Տընակին մեջ մըթըշաղ, կըտուրին տակ հայրական.
Ամբարնե՜րն են, շար ի շար, նոր բերքերով ծոցվորած։
Իրենց լայնշի արգանդեն՝ թանձր բույրերը կու գան
Աշուններուն պըտղալից և արտերուն մանգաղված։
հացհող
Դանիել Վարուժան Ամբարներ Դանիել Վարուժան հացհող →
Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան

Վերադարձ

Այս իրիկուն ձեզի կուգանք, ե՜րգ երգելով,
Լուսնակ ճամբով,
Ո՛վ գյուղակներ, գյուղակներ.
Ձեր բակերուն մեջ ամեն
վերադարձհող
Դանիել Վարուժան Վերադարձ Դանիել Վարուժան վերադարձհող →
Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան

Ցան

Սերմանողն է։ Հաղթահասակ կը կանգնի
Մայրամուտին շողերուն մեջ ոսկեթույր։
Ոտքին առջև անդաստաններն հայրենի
Կը տարածեն մերկություննին անպարույր։
ցանհող +1
Դանիել Վարուժան Ցան Դանիել Վարուժան ցանհող +1 →