Անցնել բովանդակությանը

Դավթյանի բանաստեղծություններ բնության մասին

Դավթյանի քնարերգության առանցքում կորուսյալ հայրենիքի կարոտն է, պատմական հիշողությունը և հայոց ճակատագրի մասին խորհրդածությունը՝ ասված դասական, երգեցիկ ու զուսպ տողով։ «բնություն» թեմայով կայքում զետեղված է հեղինակի 4 բանաստեղծություն։

Բանաստեղծություններ, որոնք նվիրված են բնության գեղեցկությանը, բույսերին, կենդանիներին և բնական երևույթներին:

Հարակից թեմաներից են՝ գարուն, սեր, Համո Սահյան, հայրենիք, կարոտ և գեղեցկություն։

Ցուցադրվում է 1–4 4-ից

Վահագն Դավթյան Վահագն Դավթյան

Ծաղկում

Ես չիմացա՝ դեղձենին արշալույսի՞ց բռնկվեց,
Թե՞ արշալույսը՝ նրա բռնկումից այս ծաղկած…
Եվ կանգնել է ծառն ահա այգաբացի լույսի մեջ
Իբրև փոքրիկ այգաբաց։
բնությունգարուն +1
Վահագն Դավթյան Ծաղկում Վահագն Դավթյան բնությունգարուն +1