Անցնել բովանդակությանը

Դավթյանի բանաստեղծություններ բնության մասին

Դավթյանի քնարերգության առանցքում կորուսյալ հայրենիքի կարոտն է, պատմական հիշողությունը և հայոց ճակատագրի մասին խորհրդածությունը՝ ասված դասական, երգեցիկ ու զուսպ տողով։ «բնություն» թեմայով կայքում զետեղված է հեղինակի 4 բանաստեղծություն։

Բանաստեղծություններ, որոնք նվիրված են բնության գեղեցկությանը, բույսերին, կենդանիներին և բնական երևույթներին:

Հարակից թեմաներից են՝ գարուն, Համո Սահյան, հայրենիք, կարոտ, սեր և գեղեցկություն։

Ցուցադրվում է 0–0 0-ից

Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1957

Ապրել

       Ապրե՜լ, ապրե՜լ, այնպե՛ս ապրել,
Որ սուրբ հողըդ երբեք չզգա քո ավելորդ ծանրությունը։
Ապրե՜լ, ապրե՜լ, այնպե՛ս ապրել,
Որ դու ինքդ էլ երբեք չզգաս քո սեփական մանրությունը։
բնությունդժգոհ +5
Պարույր Սևակ Ապրել Պարույր Սևակ · 1957 բնությունդժգոհ +5