Անցնել բովանդակությանը

Մայրիկս

Թե տխրում եմ, անմիջապես Մայրիկիս մոտ եմ վազում, Թե ուրախ եմ, հրճվանքս ես Մայրիկիս հետ եմ կիսում։ Բարի, ժպտուն իմ մայրիկից Չեմ թաքցնում ես ոչինչ։ Մայրիկն ասես գիտուն լինի, Գիտե ամեն, ամեն ինչ։ Մի արև կա, մի՛ երկինք, Մի սիրտ կա ու մի՛ լուսին, Մի գեղեցիկ հայրենիք Ու մի մայրիկ թանկագին։

Ստեղծագործության մասին

Սուրեն Մուրադյանի «Մայրիկս» բանաստեղծությունը մոր և մանկականի մասին։

Մուրադյանի մանկական բանաստեղծություններից է՝ գրված երեխայի անունից մայրիկի մասին։ Երեխան տխրությունն էլ, ուրախությունն էլ մայրիկի մոտ է տանում, նրանից ոչինչ չի թաքցնում, իսկ մայրիկը «գիտե ամեն, ամեն ինչ»։ Վերջին տունը մեկը մեկի հետևից թվարկում է միակ արևը, երկինքը, լուսինը, հայրենիքը և նրանց կողքին դնում «մի մայրիկ թանկագին»։

Ստեղծագործությունը պարունակում է 12 տող՝ բաժանված 3 քառատող տների։

Ժանր Բանաստեղծություն
Գրության թվական
Ժողովածու
Տողերի թիվ 12