Ռափայել Պատկանյան - Հանկարծախոս

Մայրաքաղաք մեծ Անի, Որ հազար մեկ ժամ ունի, Ինչու լըռիկ կեցել է, Ասես քունը կը տանի։ Չէ՛, մեծ Անին քընած չէ, Պապանձած չէ սուրբ Անին Մերն է մեղքը, որ ականջ Նորա չենք դընիլ ձայնին։ Կուզեք Անու չի լալուն, Անցած փառքին ետ գալուն, Նորոգեցեք սուրբ տաճարն, Որ լըսեք հին ալելուն։

***

Մեր էրեկվա խաբեբան, Կոչվեցավ աստվածաբան, Ու երբ էկավ Նախջվան, Իսկույն դարձավ դավաճան,— Խաբեությամբ ներս մըտավ, Ծակ ու ծուկեր հոտ արավ, Նա որ անգամ արժանի Չէր պաշտոնի ժամկոչի, Այժըմ եղել է տեսուչ Արվեստական դպրոցի։