Ղորղանյանին
1887
Ստեղծագործության մասին
Ռափայել Պատկանյանի «Ղորղանյանին» բանաստեղծությունը (1887) ձոնի և երաժշտության մասին։
Երկու կարճ ձոն երաժիշտ Ղորղանյանին, որով հայերը դաշնակ ձայներ ունեցան և հայ բեմը զարդարվեց. Նոր Նախիջևանը նրան դափնի է հյուսում։
Ստեղծագործությունը պարունակում է 8 տող՝ բաժանված 2 մասի։
Ժանր Բանաստեղծություն
Գրության թվական 1887 թ.
Ժողովածու —
Տողերի թիվ 10
Ձեզ կարող է դուր գալ
Դանիել Վարուժան Ձոն
Եղեգնյա գըրչով երգեցի փառքեր.
— Քեզի ընծա՜, իմ հայրենիք —
Սոսյաց անտառեն էի զայն կըտրեր…
— Քեզի ընծա՜, հին հայրենիք —
— Քեզի ընծա՜, իմ հայրենիք —
Սոսյաց անտառեն էի զայն կըտրեր…
— Քեզի ընծա՜, հին հայրենիք —
ձոնհայրենիք +1
Դանիել Վարուժան Սանդուռնական
Այս իրիկուն նորեն Քաղաքն հեշտանքի,
Ծովափին վրա, գոհարազարդ բոզի պես,
Անթիվ ջահերն իր կը վառե։ Երբ տակավ
Հըռընդյունները սըղոցին կը լըռեն,
Ծովափին վրա, գոհարազարդ բոզի պես,
Անթիվ ջահերն իր կը վառե։ Երբ տակավ
Հըռընդյունները սըղոցին կը լըռեն,
երաժշտությունսեր +1
Ղազարոս Աղայան Հովվի սրինգը
Հովիվը սարին՝
Ոչխարն առաջին՝
Ոչ շուն և ոչ զենք
Չունի նա կշտին։
Ոչխարն առաջին՝
Ոչ շուն և ոչ զենք
Չունի նա կշտին։
հովիվերաժշտություն +2
Պարույր Սևակ «Նորից երգում, մորմոքում է»
Նորից երգում, մորմոքում է
Աստվածային Կոմիտասը,
Կախարդում է ու մոգում է
Աստվածային Կոմիտասը…
Աստվածային Կոմիտասը,
Կախարդում է ու մոգում է
Աստվածային Կոմիտասը…
Կոմիտասերաժշտություն