Ամենքը իրենց բախտից են դժգոհ
«Գիրք մնացորդաց» ժողովածու · 1958
Ամենքը իրենց
Բախտից են դժգոհ
Եվ ոչ թե խելքից։
Իսկ ես, տե՜ր աստված,
Կրակն եմ ընկել
Իմ խելքի ձեռքից։
Խելք ունենայի՝
Վաղուց էի ես
Կարգին մարդ դարձել —
Ես կարող էի
Սենյակ տալ վարձով,
Եվ ոչ թե վարձել։
Խելք ունենայի՝
Ինչ հարկավոր է,
Ես այն կանեի.
Եթե հաստ է պետք՝
Բարակըս որն է,
Հաստ կմանեի։
Խելք ունենայի՝
Ինչ հարկավոր է,
Ես այն կերգեի,
Տեղն ընկած տեղը
Տեղի կտայի,
Ինձ կըհերքեի.
Ու կլինեի
Ոչ դեմ, ոչ էլ թեր,
Այլ ոսկե միջին։
Գլուխը քարը.
Թող էժան լիներ,
Միայն… շատերին
Գեղեցիկ թվար։
Հերն էլ անիծած.
Թող ներկված լինի,
Միայն թե դուր գա,
Խաբվեն-հավանեն։
Գրողի ծոցը.
Թող որ սուտ լինի,
Միայն թե կույր-կույր
Պաշտեն-դավանեն…
…Ում էլ հարցընես՝
Խելքից չէ դժգոհ,
Այլ միայն բախտից։
Անաստված աստված,
Ինչու ես տվել
Անխելքի բախտ ինձ…
Մոսկվա, 08.V.1958թ.
Թեմաներ
