Անցնել բովանդակությանը

Մեծարենցի բանաստեղծություններ հոգևորի մասին

Մեծարենցի քնարերգությունը բնության ու սիրո լուսավոր, ջինջ երգ է՝ գրված արևմտահայերենի մեղեդային շնչով։ Նրա տաղերում գյուղական բնաշխարհի պատկերները միահյուսվում են քնքուշ երազանքի ու մարդկային ջերմության կարոտի հետ. «հոգևոր» թեմայով կայքում զետեղված է հեղինակի 5 բանաստեղծություն։

Գործերը թվագրվում են 1907 թվականով։

Հարակից թեմաներից են՝ աղոթք, մահ, Աստվածամայր, գիշեր, հիշողություն և լույս։

Ցուցադրվում է 1–5 5-ից

Միսաք Մեծարենց Միսաք Մեծարենց

Խունկ ո արցունք

Շիթ մ՚ արցունքով՝ կաթիլ մը խունկ
Սրբանոթին մեջ կը ցանե
Մայրս՝ որ կ՚ անցնի անտես դռնե,
Եվ երջանիկ՝ կը դընե ունկ
հոգևորմահ +1
Միսաք Մեծարենց Խունկ ո արցունք Միսաք Մեծարենց հոգևորմահ +1