Անցնել բովանդակությանը

Վարուժանի բանաստեղծություններ վիշտի մասին

Արևմտահայ բանաստեղծ Վարուժանը հզոր ու շքեղ պատկերներով երգել է իր ցեղի ցավն ու փառքը, հեթանոսական գեղեցկությունն ու ուժը, հայ գյուղի աշխատանքն ու հացը։ Նրա խոսքը միաժամանակ վեհ է ու երկրային՝ արյան, արտի ու արևի պոեզիա։ «վիշտ» թեմայով կայքում զետեղված է հեղինակի 4 բանաստեղծություն։

Գործերը թվագրվում են 1904 թվականով։

Հարակից թեմաներից են՝ սեր, մահ, մենություն, կարոտ, ցուրտ և դավաճանություն։

Ցուցադրվում է 1–4 4-ից

Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան

Տրտունջք

Այս իրիկուն լալագին, ո՜վ սիրելի Եղիա,
Նիրվանայիդ աստղահեռ կու գամ դըռները բաղխել։
Իմ վիշտըս դուն կըրեցիր, դուն կըրնաս զայն հասկընալ՝
Մարդիկներե ծանակված մահաբաղձիկ տրտմությունս
վիշտսեր +3
Դանիել Վարուժան Տրտունջք Դանիել Վարուժան վիշտսեր +3