Վարուժանի բանաստեղծություններ հացի մասին

Արևմտահայ բանաստեղծ Վարուժանը հզոր ու շքեղ պատկերներով երգել է իր ցեղի ցավն ու փառքը, հեթանոսական գեղեցկությունն ու ուժը, հայ գյուղի աշխատանքն ու հացը։ Նրա խոսքը միաժամանակ վեհ է ու երկրային՝ արյան, արտի ու արևի պոեզիա։ «հաց» թեմայով կայքում զետեղված է հեղինակի 10 բանաստեղծություն։

Դրանց թվում՝ 1 սոնետ։

Հարակից թեմաներից են՝ հող, աշխատանք, հունձք, բնություն, կալ և Մուսա։

▼
▼

Ցուցադրվում է 0–0 0-ից

Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան

Աղորիք

Է՜յ աղորիք, դարձի՛ր, դարձիր,
Նըստած կանանչ խորը ձորին.
Աղաղակե՛ երգըդ խորին
Դեպի լուսնակն արծաթածիր։
հացաշխատանք
Դանիել Վարուժան Աղորիք Դանիել Վարուժան հացաշխատանք →
Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան

Ամբարներ

Տընակին մեջ մըթըշաղ, կըտուրին տակ հայրական.
Ամբարնե՜րն են, շար ի շար, նոր բերքերով ծոցվորած։
Իրենց լայնշի արգանդեն՝ թանձր բույրերը կու գան
Աշուններուն պըտղալից և արտերուն մանգաղված։
հացհող
Դանիել Վարուժան Ամբարներ Դանիել Վարուժան հացհող →
Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան

Երնում

Իրիկվան մեջ հովերն հևուն
Երբ դուրս կ'ելլեն քարայրներեն՝
Մեկ ծայրեն մյուսը կալերուն
Ա՛լ կամնըված հունձքը կ'երնեն՝
հացաշխատանք
Դանիել Վարուժան Երնում Դանիել Վարուժան հացաշխատանք →
Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան

Օրհնութիւն

Ափ մը ցորյան ափերուդ մեջ
Թող լեցնեմ, կտրիճ Որդիս,
Կտրիճ Որդիս, գոտի՛ն մեջքիս.
Թող մաճակալ բազուկներեդ
օրհնությունհաց +1
Դանիել Վարուժան Օրհնութիւն Դանիել Վարուժան օրհնությունհաց +1 →
Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան

Խաչբուռ

Քեզ կը բերեմ, Մա՛յր, հունձքերուս նախընծան։
Զոհագործե՛ սեղանիդ վրա՝ ուր, դարե՜ր,
Փեթակներուս մեղրամոմերը դեղձան
Լույս ու արցունք են հոսեր։
հունձքհաց
Դանիել Վարուժան Խաչբուռ Դանիել Վարուժան հունձքհաց →
Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան

Կալեր

Կալերու մեջ ես կը նըստիմ իմ երազուն
Հովանիին տակ էշիս՝
Որ քովս սա կոճղին կապած՝ կը շըփե
Աղու ծընոտը ուսիս։
կալաշխատանք +1
Դանիել Վարուժան Կալեր Դանիել Վարուժան կալաշխատանք +1 →
Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան

Հունձք

Կը սոթտըվին թեզանիքներ, գերանդիներ թող հեսանվին.
Այսօր երկու հազար մըշակ կը հնձեն ցորե՛նը և գարին։
Քա՜ղցր է թեղվիլ հասկերուն մեջ՝ որոնց քիստերը խարշափուն
Կը խառնըվին բաց կուրծքերու անտառացած թուխ մազերուն։
հունձքաշխատանք +1
Դանիել Վարուժան Հունձք Դանիել Վարուժան հունձքաշխատանք +1 →
Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան

Հասուն արտ

Արտըս ոսկո՜ւն է…
Նըման բոցերու
Ցորենն է բըռնկեր՝
Առանց այրելու։
հողհունձք +1
Դանիել Վարուժան Հասուն արտ Դանիել Վարուժան հողհունձք +1 →
Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան

Ցորյանի ծովեր

Հովե՜ր կ'ացնին.
Ա՛յնքան կ'հորդի, կը կատղի դաշտը հուռթի՝
Որ պիտի հոն արածող ուլը խեղդի։
Գոգին մեջեն ալետատան հովիտին
հողբնություն +1
Դանիել Վարուժան Ցորյանի ծովեր Դանիել Վարուժան հողբնություն +1 →
Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան Սոնետ

Մուսային

Թե ջըլապինդ մըշակն ի՛նչպես կը փարի
Իր կոր մաճին, կը պատռե լանջն հողերուն։
Եվ սահանքին տակ արփական շողերուն
Ի՛նչպես կ'ըլլան լերկ ակոսները՝ բերրի։
Մուսաարվեստ +1
Դանիել Վարուժան Մուսային Դանիել Վարուժան Մուսաարվեստ +1 →
Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1921

Ես իմ անուշ Հայաստանի

Ես իմ անուշ Հայաստանի արևահամ բառն եմ սիրում,
Մեր հին սազի ողբանվագ, լացակումած լարն եմ սիրում,
Արնանման ծաղիկների ու վարդերի բույրը վառման,
Ու նաիրյան աղջիկների հեզաճկուն պա՛րն եմ սիրում։
ՀայաստանԱրարատ +2
Եղիշե Չարենց Ես իմ անուշ Հայաստանի Եղիշե Չարենց · 1921 ՀայաստանԱրարատ +2 →
Համո Սահյան Համո Սահյան

«Հայաստան ասելիս…»

Հայաստան ասելիս այտերս այրվում են,
Հայաստան ասելիս ծնկներս ծալվում են,
Չգիտեմ՝ ինչու՞ է այսպես։
Հայաստան ասելիս շրթունքս ճաքում է,
Հայաստանհայրենիք +1
Համո Սահյան «Հայաստան ասելիս…» Համո Սահյան Հայաստանհայրենիք +1 →