Դավթյանի բանաստեղծություններ գարնան մասին

Դավթյանի քնարերգության առանցքում կորուսյալ հայրենիքի կարոտն է, պատմական հիշողությունը և հայոց ճակատագրի մասին խորհրդածությունը՝ ասված դասական, երգեցիկ ու զուսպ տողով։ «գարուն» թեմայով կայքում զետեղված է հեղինակի 3 բանաստեղծություն։

Գարնան զարթոնքի, ծաղկման ու վերածննդի մասին պոեզիա։

Հարակից թեմաներից են՝ բնություն, սեր, գեղեցկություն և կյանք։

▼
▼

Ցուցադրվում է 1–3 3-ից

Վահագն Դավթյան Վահագն Դավթյան

Այգեպանի աղջիկը

Դուրս է եկել, ոտաբոբիկ կանգնել հողին
Ու նայում է, նայում հեռուն,
Հողից խայտանք է բարձրանում, փոխվում դողի
Ու կրծքի տակ քաղցր եռում։
գարունբնություն +1
Վահագն Դավթյան Այգեպանի աղջիկը Վահագն Դավթյան գարունբնություն +1 →
Վահագն Դավթյան Վահագն Դավթյան

Ծաղկում

Ես չիմացա՝ դեղձենին արշալույսի՞ց բռնկվեց,
Թե՞ արշալույսը՝ նրա բռնկումից այս ծաղկած…
Եվ կանգնել է ծառն ահա այգաբացի լույսի մեջ
Իբրև փոքրիկ այգաբաց։
բնությունգարուն +1
Վահագն Դավթյան Ծաղկում Վահագն Դավթյան բնությունգարուն +1 →
Վահագն Դավթյան Վահագն Դավթյան

Վազն է լալիս

Վազն է լալիս այգում, լալիս հուլունք-հուլունք,
Ինչպես աղջիկները հարսնանալուց առաջ,
Կա՞ աշխարհում, արդյոք, այդքան անզուսպ ու լուռ,
Այդքան ուրախությամբ լեցուն ուրիշ մի լաց։
բնությունգարուն +1
Վահագն Դավթյան Վազն է լալիս Վահագն Դավթյան բնությունգարուն +1 →