Անցնել բովանդակությանը

Ռուբեն Սևակի բանաստեղծություններ բնության մասին

Արևմտահայ քնարերգու Ռուբեն Սևակի պոեզիայում սիրո նուրբ ապրումները միահյուսվում են ազգային ողբերգության ցավին և մարդկային տառապանքի հանդեպ բժշկի կարեկցանքին։ «բնություն» թեմայով կայքում զետեղված է հեղինակի 7 բանաստեղծություն։

Բանաստեղծություններ, որոնք նվիրված են բնության գեղեցկությանը, բույսերին, կենդանիներին և բնական երևույթներին:

Հարակից թեմաներից են՝ սեր, գիշեր, կյանք, ծաղիկ, կարոտ և տխուր։

Ցուցադրվում է 0–0 0-ից

Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1957

Ապրել

       Ապրե՜լ, ապրե՜լ, այնպե՛ս ապրել,
Որ սուրբ հողըդ երբեք չզգա քո ավելորդ ծանրությունը։
Ապրե՜լ, ապրե՜լ, այնպե՛ս ապրել,
Որ դու ինքդ էլ երբեք չզգաս քո սեփական մանրությունը։
բնությունդժգոհ +5
Պարույր Սևակ Ապրել Պարույր Սևակ · 1957 բնությունդժգոհ +5