Անցնել բովանդակությանը

Պատկանյանի Օրորոցային բանաստեղծություններ

Պատկանյանի բանաստեղծությունը կոչ է և գանգատ միաժամանակ՝ ուղղված ոչ թե երկնքին, այլ հենց հային։ Նրա լավագույն էջերում հայրենիքը խոսում է որպես կենդանի դեմք՝ Արաքսը արցունք է թափում, մշեցին հեկեկում է, տաճկահայի հառաչանքը… «օրորոցային» թեմայով կայքում զետեղված է հեղինակի 3 բանաստեղծություն։

Օրորոցային բանաստեղծություններ և օրորի երգեր՝ մոր քնեցնող ձայնով գրված տողեր, ժողովրդական «նանի»-ից մինչև հեղինակային օրորոցայիններ, որ երբեմն քնեցնելու փոխարեն արթնացնում են։

Գործերն ընդգրկում են 1862–1881 թվականների ստեղծագործություններ։

Հարակից թեմաներից են՝ մայր, հայրենասիրական, հայրենիք, մանկական և ազատություն։

Ցուցադրվում է 1–3 3-ից

Ռափայել Պատկանյան Ռափայել Պատկանյան 1881

Օրորոցի երգ

Արի՛, ի՛մ սոխակ, թո՛ղ պարտեզ, մերին,
Տաղերով քուն բե՛ր տըղիս աչերին.
Բայց նա լալիս է. դու, սոխակ, մի՛ գալ,
Իմ որդին չուզե տիրացու դառնալ։
օրորոցայինմանկական +2
Ռափայել Պատկանյան Օրորոցի երգ Ռափայել Պատկանյան · 1881 օրորոցայինմանկական +2