Պարույր Սևակ «Իսկ ինչո՞ւ, ինչի՞ համար»

Իսկ ինչո՞ւ, ինչի՞ համար Այս մեկին ուշք չեք դարձնում. Մի ասեղ պիտի առնի՝ Պողպատի փութն է հարցնում, Իսկ կողքին թե մարդ չկա՝ Էլ ի՜նչ հարց — ի՜նչ պատասխան,— Թե հավը ձեռքից թռավ՝ Անփետուր ճուտն է վերցնում։