Վարուժանի սոնետներ

Արևմտահայ բանաստեղծ Վարուժանը հզոր ու շքեղ պատկերներով երգել է իր ցեղի ցավն ու փառքը, հեթանոսական գեղեցկությունն ու ուժը, հայ գյուղի աշխատանքն ու հացը։ Նրա խոսքը միաժամանակ վեհ է ու երկրային՝ արյան, արտի ու արևի պոեզիա։Կայքում զետեղված է հեղինակի 4 սոնետ։

Նրա ստեղծագործության առանցքային թեմաներն են՝ գեղեցկություն, արվեստ, գարուն, հող, աշխատանք և հեթանոսական։

▼
▼

Ցուցադրվում է 1–4 4-ից

Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան Սոնետ

Ջուրին վրա

Նըվագե՛ կիթառդ, ո՛վ իմ Մելինա,
Լուսինն է ցաթեր, վերքի պես լանջքիս.
Երգդ, իբրև ըսպունգ, կը ծըծե ահա
Աստղերն երկընքին, արցունքներն աչքիս։
ջուրկին +1
Դանիել Վարուժան Ջուրին վրա Դանիել Վարուժան ջուրկին +1 →
Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան Սոնետ

Գեղեցկության արձանին

Կ'ուզեմ ըլլա քու մարմարիո՛նըդ պեղված
Օլիմպոսի ամենեն խոր արգանդեն.
Եվ իմ մուրճիս տակ ըզգենու հըրեղեն
Միս մը կընոջ, լույսով, տենդով սըրարբած։
գեղեցկությունարվեստ +1
Դանիել Վարուժան Գեղեցկության արձանին Դանիել Վարուժան գեղեցկությունարվեստ +1 →
Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան Սոնետ

Արտերուն հրաւէրը

Գիւղակներէն հորիզոնները մինչեւ
Կը տարածուի մեր մայրութիւնը հողի։
Գարունն եկա՛ւ. — չի բաւեր ձիւնը թեթեւ
Ա’լ ծածկելու մեր մերկութիւնը յըղի։
գարունհող +1
Դանիել Վարուժան Արտերուն հրաւէրը Դանիել Վարուժան գարունհող +1 →
Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան Սոնետ

Մուսային

Թե ջըլապինդ մըշակն ի՛նչպես կը փարի
Իր կոր մաճին, կը պատռե լանջն հողերուն։
Եվ սահանքին տակ արփական շողերուն
Ի՛նչպես կ'ըլլան լերկ ակոսները՝ բերրի։
Մուսաարվեստ +1
Դանիել Վարուժան Մուսային Դանիել Վարուժան Մուսաարվեստ +1 →