Սայաթ-Նովայի բանաստեղծություններ կարոտի մասին

Սայաթ-Նովայի խաղերը սիրո, գեղեցկության ու անարդար աշխարհում տառապող մարդու երգեր են՝ հյուսված Թիֆլիսի հայերի կենդանի բարբառով և արևելյան երգարվեստի նուրբ չափերով։ «կարոտ» թեմայով կայքում զետեղված է հեղինակի 2 բանաստեղծություն։

Կարոտի, պանդխտության ու հայրենի հողի կարոտի մասին պոեզիա։

Հարակից թեմաներից են՝ սեր և աշուղական։

Ֆիլտրեր

Ցուցադրվում է 1–2 2-ից

Սայաթ-Նովա

«Մէ խօսք ունիմ իլթիմազով, ա՛նգաճ արա, ո~վ աչքի լուս…»

Մէ խօսք ունիմ իլթիմազով, ա՛նգաճ արա, ո~վ աչքի լուս,
Սըրտումըս ինթիզար ունիմ, քու տիսըն բա՛րով, ա՛չքի լուս,
Աջաբ քիզ ի՞նչ գէթ իմ արի՝ կէնում իս խըռով, ա՛չքի լուս,
Աշխարհս աշխարհով կըշտացաւ, յիս քիզանից սով, ա՛չքի լուս։

սերկարոտ +1

«Մէ խօսք ունիմ իլթիմազով, ա՛նգաճ արա, ո~վ աչքի լուս…» Սայաթ-Նովա →

Սայաթ-Նովա

«Մէջլումի պէս կորաւ եարըս…»

Մէջլումի պէս կորաւ եարըս,
Լէ՛յլի ջան, ման իմ գալի
եա՛նա-եանա.
Էրվեցաւ խունի ջիգարըս,

սերկարոտ +1

«Մէջլումի պէս կորաւ եարըս…» Սայաթ-Նովա →