Անցնել բովանդակությանը

Ռուբեն Սևակի սոնետներ

Արևմտահայ քնարերգու Ռուբեն Սևակի պոեզիայում սիրո նուրբ ապրումները միահյուսվում են ազգային ողբերգության ցավին և մարդկային տառապանքի հանդեպ բժշկի կարեկցանքին։ Կայքում զետեղված է հեղինակի 4 սոնետ։

Նրա ստեղծագործության առանցքային թեմաներն են՝ վիշտ, սեր, գիշեր, մենություն, աղոթք և մարդկություն։

Ցուցադրվում է 0–0 0-ից

Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1921

Ես իմ անուշ Հայաստանի

Ես իմ անուշ Հայաստանի արևահամ բառն եմ սիրում,
Մեր հին սազի ողբանվագ, լացակումած լարն եմ սիրում,
Արնանման ծաղիկների ու վարդերի բույրը վառման,
Ու նաիրյան աղջիկների հեզաճկուն պա՛րն եմ սիրում։
ՀայաստանԱրարատ +2
Եղիշե Չարենց Ես իմ անուշ Հայաստանի Եղիշե Չարենց · 1921 ՀայաստանԱրարատ +2