Ռուբեն Սևակի բանաստեղծություններ գիշերվա մասին

Արևմտահայ քնարերգու Ռուբեն Սևակի պոեզիայում սիրո նուրբ ապրումները միահյուսվում են ազգային ողբերգության ցավին և մարդկային տառապանքի հանդեպ բժշկի կարեկցանքին։ «գիշեր» թեմայով կայքում զետեղված է հեղինակի 3 բանաստեղծություն։

Գիշերվա, խավարի ու աստղերի պատկերներով պոեզիա։

Դրանց թվում՝ 1 սոնետ։

Հարակից թեմաներից են՝ բնություն, սեր, վիշտ և մենություն։

▼
▼

Ցուցադրվում է 1–3 3-ից

Ռուբեն Սևակ Ռուբեն Սևակ Սոնետ

Գիշերին մեջ

Կլայննա երկինքը անծա՜յր ու ջի՜նջ,
Գյուղին վրա քիչ քիչ մութը կըկոխե,
Ամեն բան իրեն գույնը կըփոխե,
Հանդա՜րտ ամեն կողմ, մո՜ւթ է ամեն ինչ։
գիշերվիշտ +1
Ռուբեն Սևակ Գիշերին մեջ Ռուբեն Սևակ գիշերվիշտ +1 →
Ռուբեն Սևակ Ռուբեն Սևակ

Գիշերն իջավ

Գիշերն իջավ անամպ, անհուն,
Բյուր բյուրեղե ի՜նչ նուրբ անուն
Տալ անուրջի այս սուրբ պահուն.
— Ա՜խ, ապրելո՜ւ երջանկություն…
գիշերբնություն +1
Ռուբեն Սևակ Գիշերն իջավ Ռուբեն Սևակ գիշերբնություն +1 →
Ռուբեն Սևակ Ռուբեն Սևակ

Կարապները

Գիշեր է լուռ, հանդարտ գիշեր ամառվան.
Մութը պատեր է երկինքը համորեն.
Հեռուներեն քանի մը լույսեր միայն
Իրենց ձյունը վար կկաթեն հուլորեն։
սերբնություն +1
Ռուբեն Սևակ Կարապները Ռուբեն Սևակ սերբնություն +1 →