Պատկանյանի պոեմներ

Պատկանյանի բանաստեղծությունը կոչ է և գանգատ միաժամանակ՝ ուղղված ոչ թե երկնքին, այլ հենց հային։ Նրա լավագույն էջերում հայրենիքը խոսում է որպես կենդանի դեմք՝ Արաքսը արցունք է թափում, մշեցին հեկեկում է, տաճկահայի հառաչանքը…Կայքում զետեղված է հեղինակի 4 պոեմ։

Գործերն ընդգրկում են 1850–1859 թվականների ստեղծագործություններ։

Նրա ստեղծագործության առանցքային թեմաներն են՝ հայոց պատմություն, մահ, հայրենիք, պանդխտություն, հայրենասիրական և Ավարայր։

Ֆիլտրեր

Ցուցադրվում է 1–4 4-ից

Ռափայել Պատկանյան Պոեմ · 1856

Քաջ Վարդան Մամիկոնյանի մահը

Ո՜վ լուսի՛ն, լուսի՛ն, էլ քանի՞ էդպես
Դալկացած, տըժդույն, տըխուր երևես։
Այդ թխպոտ ամպերն քեզ զարհուրեցրին,
Բոցոտ կայծակներն քեզ այլայլեցրին,

հայոց պատմությունհայրենասիրական +2

Քաջ Վարդան Մամիկոնյանի մահը Ռափայել Պատկանյան · 1856 →

Ռափայել Պատկանյան Պոեմ · 1859

Քյոռօղլու

Ակա՛նջ արեք, թարիֆ անեմ Քյոռօղլուի քաջ արարքը,
Քյոռօղլուին շատ են սիրել մեր պապերը ու մեր հարքը.
Ո՞վ չըգիտի Քյոռօղլուի անմահական գործքն ու բարքը,
Մինչ էս օրըս աշուղները մեջլիսի մեջ նըրա վարքը

հայոց պատմությունաշուղ +1

Քյոռօղլու Ռափայել Պատկանյան · 1859 →

Ռափայել Պատկանյան Պոեմ · 1850

Պանդուխտ հայ ի Փարեզ

{{x-larger|
}}
Պանդխտությամբ Հայաստանեն դուրս եկա,
Թողի ծնողքս, տունս, տեղս բովանդակ,

հայոց պատմությունպանդխտություն +2

Պանդուխտ հայ ի Փարեզ Ռափայել Պատկանյան · 1850 →

Ռափայել Պատկանյան Պոեմ · 1850

Զարմայր Նահապետի մահը

Ամպը եկավ ծածկեց սարերն ու ձորեր,
Չէր տեսնվիլ պատերազմի դաշտերը,
Մեգ մառախուղ կիջներ Իդա լեռներեն,
Գիշերային մութը պատեց դիերը։

հայոց պատմությունմահ +2

Զարմայր Նահապետի մահը Ռափայել Պատկանյան · 1850 →