Անցնել բովանդակությանը

Սևակի բանաստեղծություններ մենության մասին

Սևակի պոեզիան մտածող մարդու կրքոտ, խոստովանական խոսքն է սիրո, ազգային ճակատագրի ու մարդ մնալու մասին, որը համարձակորեն ջարդում էր իր ժամանակի կաղապարները։ «մենություն» թեմայով կայքում զետեղված է հեղինակի 37 բանաստեղծություն։

Դրանց թվում՝ 2 սոնետ և 2 ութնյակ։ Գործերն ընդգրկում են 1948–1969 թվականների ստեղծագործություններ։

Հարակից թեմաներից են՝ սեր, բնություն, գիշեր, կարոտ, տխուր և խոհ։

Ցուցադրվում է 1–12 37-ից

Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ

Երբ աչքերն են սառում…

Մենակություն բառից դողդողում է օդը իմ սենյակի։
Ու ես հասկանում եմ,
Որ աչքերն են մարդու ամենաթաց տեղը…
…Երբ աչքերն են սառում՝
մենությունմահ
Պարույր Սևակ Երբ աչքերն են սառում… Պարույր Սևակ մենությունմահ