Անցնել բովանդակությանը

Մեծարենցի բանաստեղծություններ փիլիսոփայության մասին

Մեծարենցի քնարերգությունը բնության ու սիրո լուսավոր, ջինջ երգ է՝ գրված արևմտահայերենի մեղեդային շնչով։ Նրա տաղերում գյուղական բնաշխարհի պատկերները միահյուսվում են քնքուշ երազանքի ու մարդկային ջերմության կարոտի հետ. «փիլիսոփայություն» թեմայով կայքում զետեղված է հեղինակի 2 բանաստեղծություն։

Գործերը թվագրվում են 1903 թվականով։

Հարակից թեմաներից են՝ կյանք, հույս, խոհ և բնություն։

Ցուցադրվում է 1–2 2-ից

Միսաք Մեծարենց Միսաք Մեծարենց

Միտք ու բնություն

Միտքս անդադար պատճառներու կը կանչեր,
Ինչպես շան մը լիալուսնին դեմ հաչյուն,
Կամ կոհակին ամբարտակին դեմ շողյուն.
- Մեկուն պես շփոթ, մյուսին պես լե՜ռ մըռունջե։
փիլիսոփայությունխոհ +1
Միսաք Մեծարենց Միտք ու բնություն Միսաք Մեծարենց փիլիսոփայությունխոհ +1