Մեծարենցի բանաստեղծություններ գյուղի մասին

Մեծարենցի քնարերգությունը բնության ու սիրո լուսավոր, ջինջ երգ է՝ գրված արևմտահայերենի մեղեդային շնչով։ Նրա տաղերում գյուղական բնաշխարհի պատկերները միահյուսվում են քնքուշ երազանքի ու մարդկային ջերմության կարոտի հետ. «գյուղ» թեմայով կայքում զետեղված է հեղինակի 1 բանաստեղծություն։

Հարակից թեմաներից են՝ բնություն, լույս և արև։

▼
▼

Ցուցադրվում է 1–1 1-ից

Միսաք Մեծարենց Միսաք Մեծարենց

Այգային

Տանիքներուն վրա մըշուշը սնդուս լաթեր կը փըռե,
Ճամբաներուն վրա արեւը՝ շոգոլիներ ոսկեման։
Որմին մոտիկ սըրինգն անվերջ՝ մեղեդիներ արույրե,
Որմին վըրան՝ աքլորն ըսթափ զարթոնքի ճիչն անսահման.
բնությունլույս +2
Միսաք Մեծարենց Այգային Միսաք Մեծարենց բնությունլույս +2 →