Անցնել բովանդակությանը

Հովհաննես Հովհաննիսյանի սոնետներ

Հովհաննիսյանի քնարերգությունը զուսպ է ու մաքուր՝ թեթև թախիծով համակված երգեր հայրենի բնության, սիրո ու ազգային անցյալի մասին։ Կայքում զետեղված է հեղինակի 1 սոնետ։

Գործերը թվագրվում են 1897 թվականով։

Նրա ստեղծագործության առանցքային թեմաներն են՝ գարուն, վիշտ և կյանք։

Ցուցադրվում է 0–0 0-ից

Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1921

Ես իմ անուշ Հայաստանի

Ես իմ անուշ Հայաստանի արևահամ բառն եմ սիրում,
Մեր հին սազի ողբանվագ, լացակումած լարն եմ սիրում,
Արնանման ծաղիկների ու վարդերի բույրը վառման,
Ու նաիրյան աղջիկների հեզաճկուն պա՛րն եմ սիրում։
ՀայաստանԱրարատ +2
Եղիշե Չարենց Ես իմ անուշ Հայաստանի Եղիշե Չարենց · 1921 ՀայաստանԱրարատ +2