Անցնել բովանդակությանը

Հովհաննես Հովհաննիսյանի սոնետներ

Հովհաննիսյանի քնարերգությունը զուսպ է ու մաքուր՝ թեթև թախիծով համակված երգեր հայրենի բնության, սիրո ու ազգային անցյալի մասին։Կայքում զետեղված է հեղինակի 1 սոնետ։

Գործերը թվագրվում են 1897 թվականով։

Նրա ստեղծագործության առանցքային թեմաներն են՝ գարուն, վիշտ և կյանք։

Ցուցադրվում է 1–1 1-ից

Հովհաննես Հովհաննիսյան Հովհաննես Հովհաննիսյան Սոնետ · 1897

«Գարնան կարկաչուն վտակի ափին»

Գարնան կարկաչուն վտակի ափին
Մոլորվա՜ծ մտքով ես նստած էի
Եվ նայում էի պղտոր ջրերին,
Պես-պես ցավերով տանջված սիրտըս լի։
գարունվիշտ +1
Հովհաննես Հովհաննիսյան «Գարնան կարկաչուն վտակի ափին» Հովհաննես Հովհաննիսյան · 1897 գարունվիշտ +1