Անցնել բովանդակությանը

Վարուժանի բանաստեղծություններ մենության մասին

Արևմտահայ բանաստեղծ Վարուժանը հզոր ու շքեղ պատկերներով երգել է իր ցեղի ցավն ու փառքը, հեթանոսական գեղեցկությունն ու ուժը, հայ գյուղի աշխատանքն ու հացը։ Նրա խոսքը միաժամանակ վեհ է ու երկրային՝ արյան, արտի ու արևի պոեզիա։ «մենություն» թեմայով կայքում զետեղված է հեղինակի 2 բանաստեղծություն։

Հարակից թեմաներից են՝ մահ, ինքնասպանություն, լքում, կարոտ, վիշտ և ցուրտ։

Ցուցադրվում է 1–2 2-ից

Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան

Մենավոր

Դեկտեմբերի պայծառափայլ իրիկուն.
Երկընքին տակ, ադամանդի նըման ցուրտ,
Ուղեկորույս հովը կ'անցնի մայելով։
Վըճիտ լույսերն աստղերուն
մենությունկարոտ +2
Դանիել Վարուժան Մենավոր Դանիել Վարուժան մենությունկարոտ +2