Անցնել բովանդակությանը

Իսահակյանի բանաստեղծություններ խոհափիլիսոփայականի մասին

Իսահակյանի քնարերգությունը ծնվել է ժողովրդական երգի ակունքներից՝ սիրո, կարոտի, թափառումի ու հայրենի հողի ցավի մասին այնքան անմիջական խոսքով, որ նրա շատ բանաստեղծություններ դարձել են ժողովրդական երգեր։ «խոհափիլիսոփայական» թեմայով կայքում զետեղված է հեղինակի 4 բանաստեղծություն։

Գործերն ընդգրկում են 1899–1945 թվականների ստեղծագործություններ։

Հարակից թեմաներից են՝ մենություն, բնություն, վիշտ, տիեզերք և ճանապարհ։

Ցուցադրվում է 1–4 4-ից

Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան 1899

Տիեզերական զանգ

… Եվ ես ապատում և անապատում
Լուռ թափառում եմ՝ հոգիս ծանրացած
Անլույծ խոհերով, վշտով անպատում
Եվ տենչանքներով տիեզերատարած։
խոհափիլիսոփայականմենություն +1
Ավետիք Իսահակյան Տիեզերական զանգ Ավետիք Իսահակյան · 1899 խոհափիլիսոփայականմենություն +1