Անցնել բովանդակությանը

Ռուբեն Սևակի պոեմներ

Արևմտահայ քնարերգու Ռուբեն Սևակի պոեզիայում սիրո նուրբ ապրումները միահյուսվում են ազգային ողբերգության ցավին և մարդկային տառապանքի հանդեպ բժշկի կարեկցանքին։ Կայքում զետեղված է հեղինակի 2 պոեմ։

Նրա ստեղծագործության առանցքային թեմաներն են՝ մահ, հայրենիք, վիշտ, պայքար, մարդկություն և կյանք։

Ցուցադրվում է 0–0 0-ից

Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1921

Ես իմ անուշ Հայաստանի

Ես իմ անուշ Հայաստանի արևահամ բառն եմ սիրում,
Մեր հին սազի ողբանվագ, լացակումած լարն եմ սիրում,
Արնանման ծաղիկների ու վարդերի բույրը վառման,
Ու նաիրյան աղջիկների հեզաճկուն պա՛րն եմ սիրում։
ՀայաստանԱրարատ +2
Եղիշե Չարենց Ես իմ անուշ Հայաստանի Եղիշե Չարենց · 1921 ՀայաստանԱրարատ +2