Պատկանյանի բանաստեղծություններ հայոց լեզվի մասին

Պատկանյանի բանաստեղծությունը կոչ է և գանգատ միաժամանակ՝ ուղղված ոչ թե երկնքին, այլ հենց հային։ Նրա լավագույն էջերում հայրենիքը խոսում է որպես կենդանի դեմք՝ Արաքսը արցունք է թափում, մշեցին հեկեկում է, տաճկահայի հառաչանքը… «հայոց լեզու» թեմայով կայքում զետեղված է հեղինակի 1 բանաստեղծություն։

Մայրենի լեզվի, հայոց գրերի և հայերեն բառերի մասին պոեզիա:

Գործերը թվագրվում են 1879 թվականով։

Հարակից թեմաներից են՝ հայրենիք, հայրենասիրական և տխուր։

▼
▼

Ցուցադրվում է 1–1 1-ից

Ռափայել Պատկանյան Ռափայել Պատկանյան 1879

Հայ վիշտը

Գիտեմ, խեղճ հային չեն տալ Հայաստան,
Մեզ ազգ կազմելու ամենքն են խափան,
Նախանձ, քեն և ահ տիրել է հոգին
Դեպի հայերուս շատ ու շատ ազգին։
հայրենիքհայոց լեզու +2
Ռափայել Պատկանյան Հայ վիշտը Ռափայել Պատկանյան · 1879 հայրենիքհայոց լեզու +2 →