Անցնել բովանդակությանը

Դուրյանի բանաստեղծություններ մենության մասին

Դուրյանի պոեզիան կարճ, բոցավառ կյանքի պոեզիա է՝ 39 բանաստեղծությունից 26-ը գրված է միայն 1871-ին՝ հիվանդության տարում։ Նրա տողերում իրար են հյուսվում մոտալուտ մահվան գիտակցությունը, մերժված սերը և հայրենիքի ցավը։ «մենություն» թեմայով կայքում զետեղված է հեղինակի 3 բանաստեղծություն։

Գործերը թվագրվում են 1871 թվականով։

Հարակից թեմաներից են՝ տխուր, խոհ, բնություն, մահ և սեր։

Ցուցադրվում է 1–3 3-ից

Պետրոս Դուրյան Պետրոս Դուրյան 1871

Լճակ

Ինչո՞ւ ապշած են, լըճա՛կ,
Ու չեն խայտար քու ալյակք,
Միթե հայլվույդ մեջ անձկավ
Գեղուհի՞ մը նայեցավ։
բնությունմենություն +2
Պետրոս Դուրյան Լճակ Պետրոս Դուրյան · 1871 բնությունմենություն +2