Անցնել բովանդակությանը

Թումանյանի պոեմներ

Ամենայն հայոց բանաստեղծ Թումանյանը գրել է լոռվա բնության շնչով ու ժողովրդի կենդանի լեզվով՝ պարզ, անմիջական և միաժամանակ խորապես համամարդկային։ Կայքում զետեղված է հեղինակի 2 պոեմ։

Գործերն ընդգրկում են 1901–1902 թվականների ստեղծագործություններ։

Նրա ստեղծագործության առանցքային թեմաներն են՝ սեր, վրեժ, Լոռի, ողբերգություն, դավաճանություն և կռիվ։

Ցուցադրվում է 0–0 0-ից

Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1921

Ես իմ անուշ Հայաստանի

Ես իմ անուշ Հայաստանի արևահամ բառն եմ սիրում,
Մեր հին սազի ողբանվագ, լացակումած լարն եմ սիրում,
Արնանման ծաղիկների ու վարդերի բույրը վառման,
Ու նաիրյան աղջիկների հեզաճկուն պա՛րն եմ սիրում։
ՀայաստանԱրարատ +2
Եղիշե Չարենց Ես իմ անուշ Հայաստանի Եղիշե Չարենց · 1921 ՀայաստանԱրարատ +2