Վարուժանի բանաստեղծություններ հոգևորի մասին

Արևմտահայ բանաստեղծ Վարուժանը հզոր ու շքեղ պատկերներով երգել է իր ցեղի ցավն ու փառքը, հեթանոսական գեղեցկությունն ու ուժը, հայ գյուղի աշխատանքն ու հացը։ Նրա խոսքը միաժամանակ վեհ է ու երկրային՝ արյան, արտի ու արևի պոեզիա։ «հոգևոր» թեմայով կայքում զետեղված է հեղինակի 1 բանաստեղծություն։

Գործերը թվագրվում են 1912 թվականով։

Հարակից թեմաներից են՝ լույս, ճշմարտություն, զոհ և որոնում։

▼
▼

Ցուցադրվում է 1–1 1-ից

Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան 1912

Լույսը

Կ'երթամ աղբյո՜ւրը լույսին…
Ուղին երկա՛ր է. սալարկված է ուղին
Կայծքարերով, ցանկված՝ մուրտի փուշերով.
Ուղին շեղ է ճառագայթի մ'հանգունակ։
լույսճշմարտություն +3
Դանիել Վարուժան Լույսը Դանիել Վարուժան · 1912 լույսճշմարտություն +3 →