դպրոց

Ետ ես գնում մի պահ երկու տասնյակ տարի,
Նորից քեզ զգում ես աշակերտ ու մանուկ։
Թվում է, թե նույնն է տեսքը դասարանի՝
Նույն նստարանները, գրատախտակը նույն։

Բարև՛, դպրոց մեր անգին,
Ուսուցիչներ թանկագին,
Ձեզ սիրում են բոլորը,
Խինդով լի՜ է ձեր օրը։

Մեծացել է քույրս ինձ պես
Ու գնում է մանկապարտեզ,
Իսկ ես՝ ծանոթ գիրք ու գրոց,
Շուտով պիտի գնամ դպրոց։

Մեր դպրության դարբնոցում
Կրկին տոն է, ցնծություն,
Պայծառ արև, ուրախ դեմքեր,
Սեպտեմբերի մեկն է եկել։

Քայլենք հպարտ, գնանք առաջ
Ճամփաներով մեր լայն, ազատ,
Դեպի դպրոց, դեպի նոր կյանք,
Սովորելու միշտ գերազանց։

Ողջույն, ողջույն իմ կրթօջախ,
Գիրկդ եմ եկել ժիր ու խիզախ,
Հասակ առնեմ, գրքեր կարդամ,
Ու սովորեմ միշտ գերազանց։

Ողջույն ձեզ մարդիկ, ձեր գալը բարի,
Դպրոցի հյուրեր մեր շատ սիրելի։

Ողջույն հյուրեր մեր սիրելի,
Գիտեք, տոն է մեզ մոտ էլի,
Անհամբեր ենք մի քիչ դարձել,
Մի տարով էլ ենք մեծացել։

Ամառն հավաքեց կանաչ փեշերը,
Զով աշնան փոխվեց՝ ոսկեգույն բերքով,
Հայոց դպրության փակված դռները
Կրկին բացվեցին զանգերի երգով։

Դեղնավառ աշունն է պարում,
Բացվում են դռները դպրոցի,
Առաջին զանգն է հնչում,
Սեպտեմբերը կանչում է դասի։

Դու բարով եկար բարի սեպտեմբեր,
Բեր զվարթ զանգի անուշ ղողանջներ,
Բեր ուսման հանդեպ ցանկություն ու սեր,
Համայն աշխարհին խաղաղություն բեր։

Հենց որ գալիս է սեպտեմբեր,
Փոքրիկ լինեն, թե պատանի,
Սրտատրոփ ու անհամբեր
Սպասում են շքեղ տոնի։

Կհնչի շուտով զանգը դպրոցի,
Եվ մեզ բոլորիս իր մոտ կկանչի,
Բոլորս ուրախ կգնանք սիրով,
Լավ սովորելու ցանկություններով։

Մենք եկել ենք ծաղիկներով,
Մեր մանկական պայծառ սիրով,
Որ հաղորդենք ձայնով հնչուն,
Հազար ողջույն, ողջույն։

Երբ գալիս է սեպտեմբերը,
Զանգն է հնչում դպրոցի,
Բոլորն ուրախ դպրոց գնում,
Գիտելիքի օրն են նշում։

Ողջույն Ձեզ, ողջույն, սեպտեմբերյան զանգ,
Մանկան խնդություն, պատանու բերկրանք,
Քո անուշ ձայնով միշտ քո մոտ կանչիր,
Եվ բարձր ու ուրախ հավերժ ղողանջիր։

Ես ամեն ինչից շատ կսիրեմ գրքեր,
Ու տուն կտանեմ միմիայն դասեր,
Մի վայրկյան անգամ ես չեմ ուշանա,
Որ ուսուցիչս շատ չբարկանա։

Դպրոցի սան եմ, արդեն.
Պայուսակն իմ պատրաստ է.
Դրել եմ գրիչ, տետրեր,
Մատիտներ ու… տիկնիկներ.

Սեպտեմբերն է, սեպտեմբերը.
Ղողանջում են զիլ զանգերը։
Կանչում են ինձ ջերմ սիրով,
Ասես, մաղթում՝ «Գաս բարո՛վ»։

Մեկն է այսօր սեպտեմբերի՝
Գիտելիքի լուսաբերի.
Տո՛ն է Հայոց Աշխարհում.
ՈՂՋՈՒ՛ՅՆ, ԴՊՐՈՑ՝ ՄԵՐ ՆՈՐ ՏՈՒՆ։

Վեցս նոր եմ բոլորել,
Եվ ուզում եմ սովորել,
Գրել-կարդալ իմանամ,
Որ հասկանամ ամեն բան։

Դեհ շու՛տ արի, սեպտեմբեր,
Որքա՞ն սպասեմ ես քեզ դեռ,
Որ հանդիպեմ ամեն օր
Ընկերներին իմ բոլոր։

Չկարծեք թե փոքր եմ ես,
Վաղուց չեմ գնում պարտեզ,
Վեցս արդեն լրացել,
Տեսե՛ք, ո՜նց եմ մեծացել։

Մայրիկ, տուր թուղթ ու գրիչ,
Ուզում եմ գրել քիչ-քիչ։
— Ապրե՛ս, ի՜մ խելոք Արեն,
Մեծացել ես դու արդեն։

Կամաց-կամաց մոտեցավ
Սեպտեմբերի 1 եկավ,
Աշնան օրը՝ առաջին,
Մտանք դպրոց թանկագին։

Ողջու՛յն, ողջու՛յն սեպտեմբեր,
Աշնան գունեղ վառ օրեր,
Ողջու՛յն, դպրոց մեր անգին,
Ուսուցիչներ թանկագին։

Հենց որ անցնի տաք ամառը,
Կգա աշուն՝ սեպտեմբեր,
Ոտք կդնենք մայր դպրոցում,
Կսովորենք շատ դասեր։

Մեծ եմ արդեն՝ վեց տարեկան,
Սեպտեմբերից՝ դպրոցական,
Ես հաշվել եմ սովորելու
Եվ լեզուներ բազմազան։

Շուտով դպրոց եմ գնալու
Ու տառերն եմ սովորելու։
Չգիտեմ ես հիմա շատ բան,
Բայց հենց տառերը իմանամ,

Տիկնի՛կ, գիտե՞ս, վաղը արդեն
Մանկապարտեզ չեմ գնալու։
Մեծացել եմ ու աշնան հետ
Ես դպրոց եմ հաճախելու։

Ողջու՜յն, դպրոց,
Մտքի հնոց,
Եվ՝ անպատճառ,
Ուսող կաճառ։

Եկավ Մեկը Սեպտեմբերի,
Որ գիտության սերմը բերի
Մեր ուղեղի պարարտ հերկին,
Ուշիմ ու լուրջ ամեն մեկին։

Իմ լավ սեպտեմբեր, ես քեզ սիրեցի,
Աշուն տատիկի դու ոսկե վզնոց,
Քեզ հետ բերել ես ծով առատություն
Եվ հեքիաթային գույներ հուր ու բոց։

Վեց տարեկան եմ,
Դպրոց եմ գնում,
Դասի ժամանակ
Խելոք եմ մնում։

Մի տարվա մեջ ծույլ Արան
Փոխեց քանի՜ նստարան։
— Առաջին շարքը տարեք,
Ու կստանամ ես …«երեք»։

Ես Ռետինն եմ, ռետինը,
Լավ իմացեք իմ գինը…
Տանը լինի, դպրոցում,
Ճշտասեր եմ իմ գործում։

Երեկո էր։
Պատահաբար
Մի դասարան մտա ես։
Սեղանները՝ լուռ ու դատարկ,

Երբ սեպտեմբեր եկավ
Մենք պայուսակ բռնեցինք,
Մանկապարտեզն ավարտած՝
Դեպի դպրոց գնացինք։

Ձմեռվա բուքին,
Սառնամանիքին
Դպրոցի ճամփան
Դժվար է, երկար՝

Վարպետ Բըզեզն ամռան մի օր
Դըպրոց բացեց մեծ ծառի տակ
Ու հավաքեց թիթեռ, ճանճ, բոռ,
Մըժեղ, մըրջյուն, մըլակ, մոծակ…