Անցնել բովանդակությանը

Դավթյանի բանաստեղծություններ կարոտի մասին

Դավթյանի քնարերգության առանցքում կորուսյալ հայրենիքի կարոտն է, պատմական հիշողությունը և հայոց ճակատագրի մասին խորհրդածությունը՝ ասված դասական, երգեցիկ ու զուսպ տողով։ «կարոտ» թեմայով կայքում զետեղված է հեղինակի 1 բանաստեղծություն։

Կարոտի, պանդխտության ու հայրենի հողի կարոտի մասին պոեզիա։

Հարակից թեմաներից են՝ Համո Սահյան, հայրենիք և բնություն։

Ցուցադրվում է 0–0 0-ից

Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1917

Հեռացումի խոսքեր

Իմ աչքերի մեջ այնքա՜ն կրակներ եմ մարել ես
Եվ հոգուս մեջ, հուսահատ, այնքան աստղեր եմ մարել։
Կյանքս, որ հուշ է դարձել, հեռանալիս չանիծես.
Կյանքս կանցնի, կմարի — բայց երգս կա, կապրի դեռ։
կարոտտխուր +2
Եղիշե Չարենց Հեռացումի խոսքեր Եղիշե Չարենց · 1917 կարոտտխուր +2