Անցնել բովանդակությանը

Սիամանթոյի տխուր բանաստեղծություններ

Սիամանթոն արևմտահայ պոեզիայի ամենահզոր ու ամենաողբերգական ձայներից է՝ հայ գրականության մեջ ազատ ոտանավորի ռահվիրաներից։ «տխուր» թեմայով կայքում զետեղված է հեղինակի 9 բանաստեղծություն։

Թախիծով, մելամաղձությամբ ու կարոտով լի բանաստեղծություններ։

Դրանց թվում՝ 1 պոեմ։ Գործերը թվագրվում են 1912 թվականով։

Հարակից թեմաներից են՝ վիշտ, սեր, աղոթք և հայրենիք։

Ցուցադրվում է 1–9 9-ից

Սիամանթո Սիամանթո

Լուսավորչի կանթեղը

Երկնի անթիվ աստղերեն մերն է միայն անիկա՛ …
Ամեն գիշեր վերը, հո՛ն, Արագածի գլխուն վրա
Ան կշողա առանձին, այնքան անջատ մյուսներեն,
Որ ուրիշ ձեռք մը կարծես զանի վառեց գաղտնորեն։
տխուր
Սիամանթո Լուսավորչի կանթեղը Սիամանթո տխուր