Ռուբեն Սևակի բանաստեղծություններ աղոթքի մասին

Արևմտահայ քնարերգու Ռուբեն Սևակի պոեզիայում սիրո նուրբ ապրումները միահյուսվում են ազգային ողբերգության ցավին և մարդկային տառապանքի հանդեպ բժշկի կարեկցանքին։ «աղոթք» թեմայով կայքում զետեղված է հեղինակի 1 բանաստեղծություն։

Դրանց թվում՝ 1 սոնետ։

Հարակից թեմաներից են՝ մարդկություն և վիշտ։

▼
▼

Ցուցադրվում է 1–1 1-ից

Ռուբեն Սևակ Ռուբեն Սևակ Սոնետ

Հայրը

Աստանդական մալեհեր, ցուրտ գիշերով, բուք բորան,
Մթին փողոց մը, քարի նստարանի մը վըրան,
Իրեն խարխուլ կողին վրա ընկողմանած էր արթուն,
Երբ ապաստան փնտռեց հոն նիհար տըղա մը անտուն։
աղոթքմարդկություն +1
Ռուբեն Սևակ Հայրը Ռուբեն Սևակ աղոթքմարդկություն +1 →